Monthly Archives: lipiec 2017

Kiedy, podczas gdy urocza dolina roi się wokół mnie od pary, a południkowe słońce pada na górną powierzchnię nieprzeniknionych liści moich drzew i tylko kilka zabłąkanych błysków wkrada się do wewnętrznego sanktuarium, rzucam się między wysoką trawę nad sączącym się strumieniem; A gdy leżę blisko ziemi, dostrzegam tysiąc nieznanych roślin: kiedy słyszę brzęczenie małego świata wśród łodyg i zaznajamiam się z niezliczonymi, nieopisanymi postaciami owadów i much, wtedy odczuwam obecność Wszechmogącego, który ukształtował nas na swój obraz. i tchnienie tej uniwersalnej miłości, która nas nosi i podtrzymuje, gdy unosi się wokół nas w wieczności błogości; A potem, przyjacielu mój, kiedy ciemność okrywa moje oczy, a niebo i ziemia zdają się mieszkać w mojej duszy i wchłaniać jej moc, jak postać ukochanej pani, wtedy często myślę z tęsknotą, Och, gdybym mógł opisać te pojęcia, czy mógłbym odcisnąć na papierze wszystko, co żyje we mnie tak pełne i ciepłe, aby była zwierciadłem mojej duszy, tak jak moja dusza jest zwierciadłem nieskończonego Boga!

O mój przyjacielu – ale to za wiele dla mojej siły – zapadam się pod ciężarem wspaniałości tych wizji! Cudowny spokój opanował całą moją duszę, jak te słodkie wiosenne poranki, którymi cieszę się całym sercem. Jestem sama i czuję urok istnienia w tym miejscu, które zostało stworzone dla błogości dusz takich jak moja.

Jestem tak szczęśliwy, mój drogi przyjacielu, tak pochłonięty cudownym poczuciem spokojnej egzystencji, że zaniedbuję swoje talenty. W tej chwili nie byłbym w stanie narysować ani jednej kreski; a jednak czuję, że nigdy nie byłem większym artystą niż teraz.

Kiedy, podczas gdy urocza dolina roi się wokół mnie od pary, a południkowe słońce pada na górną powierzchnię nieprzeniknionych liści moich drzew i tylko kilka zabłąkanych błysków wkrada się do wewnętrznego sanktuarium, rzucam się między wysoką trawę nad sączącym się strumieniem; A gdy leżę blisko ziemi, dostrzegam tysiąc nieznanych roślin: kiedy słyszę brzęczenie małego świata wśród łodyg i zaznajamiam się z niezliczonymi, nieopisanymi postaciami owadów i much, wtedy odczuwam obecność Wszechmogącego, który ukształtował nas na swój obraz. i tchnienie tej uniwersalnej miłości, która nas nosi i podtrzymuje, gdy unosi się wokół nas w wieczności błogości; A potem, przyjacielu mój, kiedy ciemność okrywa moje oczy, a niebo i ziemia zdają się mieszkać w mojej duszy i wchłaniać jej moc, jak postać ukochanej pani, wtedy często myślę z tęsknotą, och, gdybym mógł opisać te pojęcia, czy mógłbym odcisnąć na papierze wszystko, co żyje we mnie tak pełne i ciepłe

Kiedy, podczas gdy urocza dolina roi się wokół mnie od pary, a południkowe słońce pada na górną powierzchnię nieprzeniknionych liści moich drzew i tylko kilka zabłąkanych błysków wkrada się do wewnętrznego sanktuarium, rzucam się między wysoką trawę nad sączącym się strumieniem; A gdy leżę blisko ziemi, dostrzegam tysiąc nieznanych roślin: kiedy słyszę brzęczenie małego świata wśród łodyg i zaznajamiam się z niezliczonymi, nieopisanymi postaciami owadów i much, wtedy odczuwam obecność Wszechmogącego, który ukształtował nas na swój obraz. i tchnienie tej uniwersalnej miłości, która nas nosi i podtrzymuje, gdy unosi się wokół nas w wieczności błogości; A potem, przyjacielu mój, kiedy ciemność okrywa moje oczy, a niebo i ziemia zdają się mieszkać w mojej duszy i wchłaniać jej moc, jak postać ukochanej pani, wtedy często myślę z tęsknotą, Och, gdybym mógł opisać te pojęcia, czy mógłbym odcisnąć na papierze wszystko, co żyje we mnie tak pełne i ciepłe, aby była zwierciadłem mojej duszy, tak jak moja dusza jest zwierciadłem nieskończonego Boga!

O mój przyjacielu – ale to za wiele dla mojej siły – zapadam się pod ciężarem wspaniałości tych wizji! Cudowny spokój opanował całą moją duszę, jak te słodkie wiosenne poranki, którymi cieszę się całym sercem. Jestem sama i czuję urok istnienia w tym miejscu, które zostało stworzone dla błogości dusz takich jak moja.

Jestem tak szczęśliwy, mój drogi przyjacielu, tak pochłonięty cudownym poczuciem spokojnej egzystencji, że zaniedbuję swoje talenty. W tej chwili nie byłbym w stanie narysować ani jednej kreski; a jednak czuję, że nigdy nie byłem większym artystą niż teraz.

Kiedy, podczas gdy urocza dolina roi się wokół mnie od pary, a południkowe słońce pada na górną powierzchnię nieprzeniknionych liści moich drzew i tylko kilka zabłąkanych błysków wkrada się do wewnętrznego sanktuarium, rzucam się między wysoką trawę nad sączącym się strumieniem; A gdy leżę blisko ziemi, dostrzegam tysiąc nieznanych roślin: kiedy słyszę brzęczenie małego świata wśród łodyg i zaznajamiam się z niezliczonymi, nieopisanymi postaciami owadów i much, wtedy odczuwam obecność Wszechmogącego, który ukształtował nas na swój obraz. i tchnienie tej uniwersalnej miłości, która nas nosi i podtrzymuje, gdy unosi się wokół nas w wieczności błogości; A potem, przyjacielu mój, kiedy ciemność okrywa moje oczy, a niebo i ziemia zdają się mieszkać w mojej duszy i wchłaniać jej moc, jak postać ukochanej pani, wtedy często myślę z tęsknotą, och, gdybym mógł opisać te pojęcia, czy mógłbym odcisnąć na papierze wszystko, co żyje we mnie tak pełne i ciepłe

Kiedy, podczas gdy urocza dolina roi się wokół mnie od pary, a południkowe słońce pada na górną powierzchnię nieprzeniknionych liści moich drzew i tylko kilka zabłąkanych błysków wkrada się do wewnętrznego sanktuarium, rzucam się między wysoką trawę nad sączącym się strumieniem; A gdy leżę blisko ziemi, dostrzegam tysiąc nieznanych roślin: kiedy słyszę brzęczenie małego świata wśród łodyg i zaznajamiam się z niezliczonymi, nieopisanymi postaciami owadów i much, wtedy odczuwam obecność Wszechmogącego, który ukształtował nas na swój obraz. i tchnienie tej uniwersalnej miłości, która nas nosi i podtrzymuje, gdy unosi się wokół nas w wieczności błogości; A potem, przyjacielu mój, kiedy ciemność okrywa moje oczy, a niebo i ziemia zdają się mieszkać w mojej duszy i wchłaniać jej moc, jak postać ukochanej pani, wtedy często myślę z tęsknotą, Och, gdybym mógł opisać te pojęcia, czy mógłbym odcisnąć na papierze wszystko, co żyje we mnie tak pełne i ciepłe, aby była zwierciadłem mojej duszy, tak jak moja dusza jest zwierciadłem nieskończonego Boga!

O mój przyjacielu – ale to za wiele dla mojej siły – zapadam się pod ciężarem wspaniałości tych wizji! Cudowny spokój opanował całą moją duszę, jak te słodkie wiosenne poranki, którymi cieszę się całym sercem. Jestem sama i czuję urok istnienia w tym miejscu, które zostało stworzone dla błogości dusz takich jak moja.

Jestem tak szczęśliwy, mój drogi przyjacielu, tak pochłonięty cudownym poczuciem spokojnej egzystencji, że zaniedbuję swoje talenty. W tej chwili nie byłbym w stanie narysować ani jednej kreski; a jednak czuję, że nigdy nie byłem większym artystą niż teraz.

Kiedy, podczas gdy urocza dolina roi się wokół mnie od pary, a południkowe słońce pada na górną powierzchnię nieprzeniknionych liści moich drzew i tylko kilka zabłąkanych błysków wkrada się do wewnętrznego sanktuarium, rzucam się między wysoką trawę nad sączącym się strumieniem; A gdy leżę blisko ziemi, dostrzegam tysiąc nieznanych roślin: kiedy słyszę brzęczenie małego świata wśród łodyg i zaznajamiam się z niezliczonymi, nieopisanymi postaciami owadów i much, wtedy odczuwam obecność Wszechmogącego, który ukształtował nas na swój obraz. i tchnienie tej uniwersalnej miłości, która nas nosi i podtrzymuje, gdy unosi się wokół nas w wieczności błogości; A potem, przyjacielu mój, kiedy ciemność okrywa moje oczy, a niebo i ziemia zdają się mieszkać w mojej duszy i wchłaniać jej moc, jak postać ukochanej pani, wtedy często myślę z tęsknotą, och, gdybym mógł opisać te pojęcia, czy mógłbym odcisnąć na papierze wszystko, co żyje we mnie tak pełne i ciepłe

Kiedy, podczas gdy urocza dolina roi się wokół mnie od pary, a południkowe słońce pada na górną powierzchnię nieprzeniknionych liści moich drzew i tylko kilka zabłąkanych błysków wkrada się do wewnętrznego sanktuarium, rzucam się między wysoką trawę nad sączącym się strumieniem; A gdy leżę blisko ziemi, dostrzegam tysiąc nieznanych roślin: kiedy słyszę brzęczenie małego świata wśród łodyg i zaznajamiam się z niezliczonymi, nieopisanymi postaciami owadów i much, wtedy odczuwam obecność Wszechmogącego, który ukształtował nas na swój obraz. i tchnienie tej uniwersalnej miłości, która nas nosi i podtrzymuje, gdy unosi się wokół nas w wieczności błogości; A potem, przyjacielu mój, kiedy ciemność okrywa moje oczy, a niebo i ziemia zdają się mieszkać w mojej duszy i wchłaniać jej moc, jak postać ukochanej pani, wtedy często myślę z tęsknotą, Och, gdybym mógł opisać te pojęcia, czy mógłbym odcisnąć na papierze wszystko, co żyje we mnie tak pełne i ciepłe, aby była zwierciadłem mojej duszy, tak jak moja dusza jest zwierciadłem nieskończonego Boga!

O mój przyjacielu – ale to za wiele dla mojej siły – zapadam się pod ciężarem wspaniałości tych wizji! Cudowny spokój opanował całą moją duszę, jak te słodkie wiosenne poranki, którymi cieszę się całym sercem. Jestem sama i czuję urok istnienia w tym miejscu, które zostało stworzone dla błogości dusz takich jak moja.

Jestem tak szczęśliwy, mój drogi przyjacielu, tak pochłonięty cudownym poczuciem spokojnej egzystencji, że zaniedbuję swoje talenty. W tej chwili nie byłbym w stanie narysować ani jednej kreski; a jednak czuję, że nigdy nie byłem większym artystą niż teraz.

Kiedy, podczas gdy urocza dolina roi się wokół mnie od pary, a południkowe słońce pada na górną powierzchnię nieprzeniknionych liści moich drzew i tylko kilka zabłąkanych błysków wkrada się do wewnętrznego sanktuarium, rzucam się między wysoką trawę nad sączącym się strumieniem; A gdy leżę blisko ziemi, dostrzegam tysiąc nieznanych roślin: kiedy słyszę brzęczenie małego świata wśród łodyg i zaznajamiam się z niezliczonymi, nieopisanymi postaciami owadów i much, wtedy odczuwam obecność Wszechmogącego, który ukształtował nas na swój obraz. i tchnienie tej uniwersalnej miłości, która nas nosi i podtrzymuje, gdy unosi się wokół nas w wieczności błogości; A potem, przyjacielu mój, kiedy ciemność okrywa moje oczy, a niebo i ziemia zdają się mieszkać w mojej duszy i wchłaniać jej moc, jak postać ukochanej pani, wtedy często myślę z tęsknotą, och, gdybym mógł opisać te pojęcia, czy mógłbym odcisnąć na papierze wszystko, co żyje we mnie tak pełne i ciepłe

When, while the lovely valley teems with vapour around me, and the meridian sun strikes the upper surface of the impenetrable foliage of my trees, and but a few stray gleams steal into the inner sanctuary, I throw myself down among the tall grass by the trickling stream; and, as I lie close to the earth, a thousand unknown plants are noticed by me: when I hear the buzz of the little world among the stalks, and grow familiar with the countless indescribable forms of the insects and flies, then I feel the presence of the Almighty, who formed us in his own image, and the breath of that universal love which bears and sustains us, as it floats around us in an eternity of bliss; and then, my friend, when darkness overspreads my eyes, and heaven and earth seem to dwell in my soul and absorb its power, like the form of a beloved mistress, then I often think with longing, Oh, would I could describe these conceptions, could impress upon paper all that is living so full and warm within me, that it might be the mirror of my soul, as my soul is the mirror of the infinite God!

O my friend — but it is too much for my strength — I sink under the weight of the splendour of these visions! A wonderful serenity has taken possession of my entire soul, like these sweet mornings of spring which I enjoy with my whole heart. I am alone, and feel the charm of existence in this spot, which was created for the bliss of souls like mine.

I am so happy, my dear friend, so absorbed in the exquisite sense of mere tranquil existence, that I neglect my talents. I should be incapable of drawing a single stroke at the present moment; and yet I feel that I never was a greater artist than now.

When, while the lovely valley teems with vapour around me, and the meridian sun strikes the upper surface of the impenetrable foliage of my trees, and but a few stray gleams steal into the inner sanctuary, I throw myself down among the tall grass by the trickling stream; and, as I lie close to the earth, a thousand unknown plants are noticed by me: when I hear the buzz of the little world among the stalks, and grow familiar with the countless indescribable forms of the insects and flies, then I feel the presence of the Almighty, who formed us in his own image, and the breath of that universal love which bears and sustains us, as it floats around us in an eternity of bliss; and then, my friend, when darkness overspreads my eyes, and heaven and earth seem to dwell in my soul and absorb its power, like the form of a beloved mistress, then I often think with longing, Oh, would I could describe these conceptions, could impress upon paper all that is living so full and warm within me

When, while the lovely valley teems with vapour around me, and the meridian sun strikes the upper surface of the impenetrable foliage of my trees, and but a few stray gleams steal into the inner sanctuary, I throw myself down among the tall grass by the trickling stream; and, as I lie close to the earth, a thousand unknown plants are noticed by me: when I hear the buzz of the little world among the stalks, and grow familiar with the countless indescribable forms of the insects and flies, then I feel the presence of the Almighty, who formed us in his own image, and the breath of that universal love which bears and sustains us, as it floats around us in an eternity of bliss; and then, my friend, when darkness overspreads my eyes, and heaven and earth seem to dwell in my soul and absorb its power, like the form of a beloved mistress, then I often think with longing, Oh, would I could describe these conceptions, could impress upon paper all that is living so full and warm within me, that it might be the mirror of my soul, as my soul is the mirror of the infinite God!

O my friend — but it is too much for my strength — I sink under the weight of the splendour of these visions! A wonderful serenity has taken possession of my entire soul, like these sweet mornings of spring which I enjoy with my whole heart. I am alone, and feel the charm of existence in this spot, which was created for the bliss of souls like mine.

I am so happy, my dear friend, so absorbed in the exquisite sense of mere tranquil existence, that I neglect my talents. I should be incapable of drawing a single stroke at the present moment; and yet I feel that I never was a greater artist than now.

When, while the lovely valley teems with vapour around me, and the meridian sun strikes the upper surface of the impenetrable foliage of my trees, and but a few stray gleams steal into the inner sanctuary, I throw myself down among the tall grass by the trickling stream; and, as I lie close to the earth, a thousand unknown plants are noticed by me: when I hear the buzz of the little world among the stalks, and grow familiar with the countless indescribable forms of the insects and flies, then I feel the presence of the Almighty, who formed us in his own image, and the breath of that universal love which bears and sustains us, as it floats around us in an eternity of bliss; and then, my friend, when darkness overspreads my eyes, and heaven and earth seem to dwell in my soul and absorb its power, like the form of a beloved mistress, then I often think with longing, Oh, would I could describe these conceptions, could impress upon paper all that is living so full and warm within me